Sposoby oddzielania znaczków

Oddzielanie znaczków to bardzo ważny zajęcie filatelisty, wymagające sprawdzania ząbkowania i stanowiące walor znaczka pocztowego. Przede wszystkim, linie oddzielające znaczki od siebie to perforacje. Perforacje są ząbkowane, to tak zwana ramka znaczka. Są różne rodzaje ząbkowania: liniowe, krzyżowe, ramkowe i grzbietowe. Czym się od siebie różnią i czy jest to aż tak istotne? Ząbkowanie jest istotną cechą znaczka i wynika z rozerwania perforacji. Jego rodzaje zależą od sposobu rozerwania oraz drukowania arkuszy. Perforowanie arkuszy to wynalazek starszy niż pierwszy znaczek i zanim wprowadzono do druku linie perforacyjne, znaczki były cięte, przycinane, rwane albo dziurkowane. Znaczki nieząbkowane nazywa się „ciętymi”. Są różne techniki perforacji znaczków. Pod nazwą dziurkowania kryje się przekłuwanie papieru igłą. Taki rodzaj dziurkowania jest niedokładny, było stosowane w latach tuż powojennych. Nacinanie jest podobną, niezbyt dokładną techniką. Używało się tej techniki rzadko, rzadziej to małych, prywatnych serii, winietek. Częściej to przyklejanych znaczków, samoprzylepnych. Obecnie, do perforowania arkuszy używa się urządzenia perforacyjnego z igłami ustawionymi w jednej linii, pozwalając na dokładne naznaczenie prostych, dziurkowanych prowadnic oddzielających od siebie znaczki. Kształt ząbków na brzegach znaczków zależy więc od szerokości i oddalenia od siebie dziurek perforatora.

Both comments and pings are currently closed.
error: Content is protected !!