Mały papierowy prostokąt

Czyli znaczek pocztowy. Dla niektórych to tylko opłata za wysłanie paczki lub listu, dla filatelistów miniaturowe dzieło sztuki z barwnym rodowodem. Historia znaczka pocztowego rozpoczyna się w Wielkiej Brytanii, skąd się wywodzi. W 1840 roku, w Anglii nastąpiła reforma pocztowa, dzięki której obniżono koszty przesyłania listów. Opłata wynosiła pensa od listu. Wkrótce później pojawił się pierwszy znaczek, symbol dokonanej przez nadawcę opłaty pocztowej. Na pierwszym znaczku przedstawiono portret młodej królowej Wiktorii, wizerunek ze słynnego medalu wybitego kilka lat wcześniej. Pierwszy znaczek z królową był czarny, nominał – jeden pens, z profilem królowej na małym prostokątnym papierze. Otrzymał nazwę Penny Black, czyli czarna jednopensówka, pierwszy znaczek doczekał się szybko takiego synonimu. Pierwszy znaczek w Polsce pojawia się dwadzieścia lat później, w 1860 roku. Przedstawia godło na tarczy herbowej, miał nominał dziesięciu kopiejek. Do końca XIX wieku większość krajów miało swoją pocztę i własne znaczki. W tym czasie kolekcjonowanie znaczków stało się bardzo popularne, a do zamiłowań filatelistycznych przyznawał się nawet król Jerzy V i inni wielcy swojej epoki. Same znaczki oczywiście są różne. Przeważnie prostokątne lub kwadratowe, bywają także owalne lub o różnych kształtach. Sierra Leone wypuściło serię samoprzylepnych znaczków wyciętych w różne kształty… owoców.

Both comments and pings are currently closed.
error: Content is protected !!