Sposoby drukowania znaczków pocztowych

Mały, niepozorny kawałek papieru z ząbkami na brzegach i nadrukiem na powierzchni zrobiła w ciągu ostatnich stu pięćdziesięciu lat niesamowitą karierę. Znaczki pocztowe poza zwykłą funkcją użytkową, czyli uiszczeniem opłaty za list lub kartkę pocztową bywają również obiektem pożądania filatelistów, zwłaszcza znaczki rzadkie i trudne do zdobycia. Wielu filatelistów skupia się na kolekcjonowaniu, jednak istnieje całkiem spora grupa, która chce zgłębić historię pojawienia się znaczków pocztowych, technologie ich powstawania i zmiany, jakim podlegały na przestrzeni lat. Sama technologia druku uległa w tym czasie ogromnym przemianom, co miało również skutki w postaci ewolucji technik drukowania znaczków. Najdłużej stosowanym typem druku wykorzystywanym przy tworzeniu znaczków jest typografia, będąca przykładem druku wypukłego. Metoda jest podobna do przybijania pieczątki. Od długiego czasu przeważająca większość znaczków drukowana jest z zastosowaniem płaskiego druku offsetowego, w którym formę drukarską tworzą dwa obracające się cylindry. Niezwykłe efekty można uzyskać używając stalorytu lub rotograwiury. Staloryt uchodzi za technologię szlachetną i bardzo precyzyjną, pozwalającą na zamieszczenie na wydruku drobnych szczegółów, które trzeba oglądać za pomocą szkła powiększającego. W kolekcjach filatelistycznych zwykle znajdują się znaczki wydrukowane za pomocą każdej z tych technologii.

Both comments and pings are currently closed.
error: Content is protected !!